Se pourrait-il que les pauvres sont-ils pauvres parce que leur faim nous nourris et leur nudité nous habille?

Eduardo Galeano

Errepresioaren aurrean, Herrialde Katalanak endavant!

(abajo en castellano)

Hilabeteak dira Herrialde Katalanen kontrako errepresioa biderkatu dela. Hamarnaka dira  jada urriaren 1eko erreferendumetik hona inputatuak zein kartzelaratuak izan diren herritarrak, eraso faxistak pairatu dituztenak edota beren herriko eskubide sozial eta politikoak defendatzeagatik atxilotuak izan direnak. Puigdemont eta bere kontseilariak izan ziren gatazka Europaren bihotzera eramaten saiatu zirenak baina desobedientziaren zantzurik ez dugu ikusi. Erbestea borrokarako esparru gisa ulertu du, ordea, Anna Gabriel CUPeko diputatu ohi eta Endavat-eko kideak. Desobedientziaren hautuan berresturik, gatazkaren zentzu politikoan sakontzean eta espainiar estatuaren izaera antidemokratiko salatzea da helburu nagusia. Gure babes osoa Herrialde Katalanetako herri borrokalariari eta gure bidelagun izan den eta izaten segituko duen Annari! Sempre amb tu!

Espainiar estatua sorgin ehizan dabilen bitartean, askatasun demokratiko, eskubide zibil eta politiko, eskubide nazional zein sozialak txikitzen dihardu. 155. artikulua geratzeko etorri den honetan, aspaldian ezagutu gabeko oldarraldi errepresiboa bizi dugu estatu espainiarraren menpe bizi garen herritarrok. Gure herrian praktika hau aski ezaguna dugun arren, ezin dezakegu pentsa Herrialde Katalanetakoa afera isolatua denik, gure aurkako erasoa ere badelako. Europar Batasuneko isiltasuna ere aipagarria da, noski, baina ez gaitezen inozoak izan. Europar Batasunak ez du inoiz inolako estatu kideren demokrazia zalantzan jarri eta are gutxiago salatu, errepresioa orokorra baita gaur egungo Europan eta boomerang efektuaren beldur dira gainontzeko estatu kideak. Tamalez, berriro ere, begi bat beti zabalik izatera kondenatu nahi gaituzte.

Azken urteotan Euskal Herrian elkartasunetik konpromisorako pausuak eman ditugu hamaika egoeren aurrean, eta oraindik ere gure etxeetako ateak zabalik mantentzea ezinbestekoa izango zaigu. Herrialde Katalanei elkartasuna modu errealean ematea ahalbideratuko dituen baldintzak sortu beharko ditugu.

Zentzu horretan, ezinbestekoa izango da, estatu espainolaren jarrera errepresibo eta antidemokratikoa zein Europar Batasunaren isiltasuna irmoki salatzea. Horrekin batera, dei egiten diogu euskal herri langileari Herrialde Katalanei elkartasuna adierazten jarraitzera. Porrota soilik posible delako borrokatzeari uzten zaionean. Hemen ez delako ezer bukatu eta, inboluzioaren aurrean herri oso bat dagoelako bere askatasunaren alde borrokan!

Gora Herrialde Katalan independiente, sozialista eta feministak!
Gora elkartasun internazionalista!

 

Badatoz 2018ko brigadak!

#brigadak2018

(abajo en castellano)

Internazionalismotik Euskal Herria eraikitzen!

Munduko hainbat txokotara brigadak antolatu ditu Askapenak aurten ere, baina ahaztu gabe Euskal Herria dugula helburu. Izan ere, internazionalismoak gure herriaren askapen nazional eta sozialean daukan garrantzia jarri nahi dugu mahai gainean. Gure hastapenetik, brigadak izan dira horretarako tresnarik garrantzitsuenetako bat, izan ere, gainontzeko herri langileen borrokak ezagutu eta gureak irakaspen horietaz elikatu dituzte ehundaka euskal brigadistek, gure herriko esperientziak gainontzeko herrietara zabaltzearekin batera. Horregatik diogu “Internazionalismotik Euskal Herria eraikitzen” ari garela.

Elkartasunak politikoa behar du izan, eta bi norabideetakoa, joan-etorrikoa alegia. Honela ulertzen dugu internazionalismoa, eta brigadek horri erantzun behar diotela uste dugu. Horregatik, Askapenaren brigadetan ez goaz turismo politikoa egitera, ezta karitatez lagundu edo irakaspen iraultzailerik ematera. Urte luzeetako esperientziak ederki erakutsi digu praktika horiek ez dutela zentzurik, eta jarrera paternalistak bultzatu zein besteen borrokak eskaparate huts izatera eramaten dute, gure herriarekiko onurarik ez dutenak.

Guk, gure herriaren askatasuna dugu helburu, jakitun baikara hori dela gainontzeko herriei egin diezaiekegun ekarpenik handiena. Internazionalismoak nazioa behar du, herritik herrira joan-etorriko eta berdintasunean oinarritutako elkartasun politikoa bideratzeko. Eta horretarako, herrion borroken elkar-ezagutza bultzatzeko brigadak dira gureak, bueltatzerakoan, Euskal Herrian internazionalismoa eta gure askapen borrokak elikatu ditzaten.

Askapenatik egindako analisien harira, munduko hegemonia hiru eremu geografiko nagusitan jokatzen ari da, eta herri langileen etorkizuna dago jokoan, borroka zinez interesgarriak egonik. Beraz, Latino Amerika, Ekialde Hurbila eta Europara brigadak izango ditugu aurten:

  • Latinoamerikak inperialismoaren eraso bortitza bizi du egun, eta herri langileen erresistentzia borrokak, zein prozesu iraultzaileen nolakotasunak ezagutuko ditugu. Herri boterearen eta burujabetzaren eraikuntza, neurri neoliberalen aurkako erresistentzia, jatorrizko herrien borroka zein memoria historikoa landuko ditugu besteak beste.
  • Ekialde Hurbileko brigadan inperialismoaren aurkako herri erresistentziak, askapen borrokak, okupazio militarra eta honek dakarren ondorio nagusia, milaka errefuxiatu izatea, izango dira ardatz nagusiak.
  • Azkenik, Europan, periferiako herriek bizi duten egoera landuko dugu, ezkerreko mugimenduen errealitate eta borrokak zein nazio zapalduen askapen prozesuekin batera.

Beraz, Euskal Herriko internazionalistei internazionalismotik Euskal Herria eraikitzera dei egiten diegu, brigadetan parte hartu eta joan-etorriko elkartasuna indartzeko.

Gora Euskal Herria Internazionalista!

Gora brigada internazionalistak!

Izen emateko idatzi helbide honetara: brigadak@askapena.eus

Martxoaren 4an Bolibarren Venezuelari elkartasun internazionalista!

(abajo en castellano)

Martxoaren 4an Bolibarren egingo den egun internazionalista aurkezteko Venezuela Aurrera plataformatik nota hau plazaratu nahi dugu.

Jai eta elkartasun ekimen honek ezin du ahaztu Venezuelak pairatzen dituen eraso neokolonialistak etengabekoak direla. eraso hauek petroleoaren jeitsieragatik kolpatua izan den ekonomia baldintzatzea bilatzen dute era honetan uste bait dute venezuelako herriak bere Gobernuari bizkar emango diola.

Euskal Herritik zailtasun guztien gainetik, zutik mantentzen den herri chavistari babesa eman nahi diogu, aukera izan duten bakoitzean argi erakutsi bait digute oso sendoak direla haien oinarriak.

Guzti honengatik, Hugo Chavezen bostgarren urteurrena ahaztu nahi ez dugulako eta Bilboko manifestazio jendetsuaren urte bat baino gutxiago igaro ondoren, data eta leku esanguratsu honetan elkartasun internazionalista berresteko ekitaldu hau antolatuko dugu.

Bertan Chavezen irudia eta Iraultza Bolibartarra aurrera eraman duen herriari omenaldi xumea egin nahi diogu Martxoaren 4an Bolibarren.
Horretarako ekitaldi politikoa, herri bazkaria eta musika emanaldiak izango dira jai giroan.
Horregatik Venezuelako herria gertu sentitzen duten guztiei luzatzen diegu gonbidapena.

 

Eta esan nahi dugu berdin duela inperialismoak erabiltzen dituen tresnak, dela Europako Kontseilua, OEA edo Ameriketako Estatu Batuetako Estatu Saila, hauen aurrean elkartasun internazionalista garaile aterako dela ziur gaude.

Martxoaren 4an, ni ere banoa Bolibarrera!
VENEZUELA AURRERA!!!
GORA IRAULTZA BOLIBARTARRA!!!!

 

Urtarrilaren 13an Bilbon, Euskal Herria no camina sola!

Apurtu kapitalaren Europa!

Euskal Herria bi estatu kapitalistaren zapalkuntzapean bizi dela gutxik ukatzen du, oinarri ezkertiar eta abertzaleetan. Hala ere, begirada Europara zuzenduta, miopiaren dioptriek ez digute uzten ikusten Europar Batasunaren benetako aurpegia; zapaltzen gaituzten Estatuek darabilten egiturarena, hain zuzen ere. Begirada zorroztuz gero, argi ikusiko dugu, ordea, Estatu kapitalista horien interesak defendatzeko Europako burgesiak sortutako eta yankiek finantzatutako egitura politiko ekonomiko eta militarra dela. Gutxiengoaren interesak defendatzeko, esplotazioan oinarritutako egitura zapaltzailea, beraz. Antidemokratikoa, kapitalista, inperialista, xenofoboa, arrazista, matxista, eta abar luze bat.

Hala, herriok ez dugu burujabetzarik, egun. Ez dugu gure klase interesak defendatzeko tresna egokirik, eta gure artean borrokatzera bultzatzen gaituzte, bai gerra inperialistetan, bai gure herrietan, xenofobia, arrazismoa eta lehiakortasuna sustatuz. Eliteek zapaldurik nahi gaituzte, geldi eta isilik, burujabetzarik gabe, geure baliabideen kontrolik gabe. Ondo dakitelako herriok eta langileok burujabetza eskuratzen badugu, haien estrategiak huts egingo duela.

Ez dugu egoera xamurra Europan. Langileon esplotazioak pobrezia normalizatzen du gure auzoetan, eta subordinaziora kondenatzen gaitu. Kontrolak eta errepresioak goraka jarraitzen du, herritarrok estrategia kapitalistari kolperik eman ez diezaiogun eta sistemak nahi bezala funtzionatzen jarrai dezan, ordenan, zuzen, herritarron askatasunaren kaltera. Arrazismoa eta xenofobia areagotzen doaz ultraeskuinarekin batera, eta itsasoak geroz eta hildako gehiagoren hilerri bilakatu dituzte. Hori gutxi balitz, 3 urtez luzatzen ari den Donbasseko gerra dugu Ekialdeko Europan.

Hala ere, krisian dago Europar Batasuna. Ez du Europako langileriaren onespenik. Ez du lortzen kapitalaren krisi ekonomikoari aurre egiterik, eta nazioartean eragindako gatazken ondorioak kudeatzeko zailtasun handiak ari da izaten; horren adibide nagusia dugu errefuxiatuen afera. Are gehiago, azken urteotan hainbat prozesu independentista jarri dira martxan, eta Brexitaren fenomenoak Europar Batasunetik kanpo bizitzea dagoela jarri du mahai gainean.

Europar Batasunaren errotiko krisia ikusita, Europaren gaia lehentasunez hartzea erabaki dugu. Historiak ondo baino hobeto erakutsi baitigu krisiak eragiten duen ezegonkortasuna erabili behar dela aldaketarako palanka gisa. Euskal Herrian Europar Batasunaren kontrako masa kritiko bat dagoela iritzita, posizioa hartzeko garaia dela uste dugu; Euskal Herriko jendartea Europar Batasunaren aurka posizionatzeko garaia dela uste dugu. Eta ez, ez da nahikoa Europar Batasuna kritikatu eta barrua birmoldatu behar dela aldarrikatzea; ez da altzariak lekuz mugitze soil bat, egitura bere horretan mantentzen bada. Kontuak ez datza Europar Batasuna astintzean, Europar Batasuna bera arbuiatzean eta erraietatik apurtzean baizik. Egunerokotasuneko kontrolaren eta jazarpenaren erruduna identifikatu behar da, ordena desordenatu behar da, beste Europa bat eraiki nahi bada. Hau da, gerra inperialistak gelditu nahi badira, emakumeok nahi bezala erabiltzeko duten ustezko botere hori ebatsi nahi bada, eta langileok geure baliabideen eta buruen jabe izan nahi badugu. Erantzule hori identifikatzetik abiatuta soilik lortuko dugu errotiko aldaketa bat, kapitalak lekurik izango ez duena.

Internazionalista gisa, Europako egitura inperialista salatzea dagokigu, bai Euskal Herriaren askapenean pausuak emateko, eta baita gure bidelagunen askatasun borrokari ekarpena egiteko ere. Gure betebeharra da Europar Batasunaren kontrako borroka elikatu eta elkartasun politiko bilakatzea.

Horregatik guztiagatik, dei egiten diegu euskal internazionalistei eta Euskal Herriko eragile politiko, sindikal eta sozialei Europar Batasunaren kontrako posizioa hartzera. Guk argi daukagu: Europar Batasuna suntsitu gabe ezinezkoa izango da Europa askerik ezta Euskal Herri askerik ere. Beraz, jo dezagun Europar Batasuna salatu eta desegin egin behar dela konbentzitzera. Ekin diezaiogun etorkizunean Europa sozialista, feminista eta internazionalista eraikitzeko beharrezko izango diren harreman ereduetan sakontzeari.

APURTU KAPITALAREN EUROPA!

Euskal Herria burujabe

EHXIT

Errepresio politikoa hizpide Pariseko EHLko kideek Turkiako eta Kurdistango lagunekin Humanitatearen festan

Larunbat honetan, abenduaren 16an, Turkian gertatzen den errepresio politikoaren inguruko mahaingurua egon da eta bertan parte hartu du Komiteak, Euskal Herriak pairatzen duen errepresioaren testigantza emateko. Turkiako kazetarien sindikatu Nazionaleko kide den Dominique Pradalié, HDPko diputatua den Tugba Hezerrekin partekatu dute tartea.

Turkiatik etorritako lagunak estatu honek erabiltzen duen biolentziaren inguruan mintzatu ziren, bai adierazpen askatasunaren aurka (gaur egun 170 kazetari baino gehiago dira Turkian preso daudenak eta ehundaka komunikabide itxiarazi dituzte), bai herri kurduaren aurka, bereziki preso politikoen egoeran zentratuta.

Turkian ematen den errepresio bortitz hau euskaldunei ezaguna zaiela azaldu dute Euskal Herriarekiko Elkartasun Komiteko lagunek. Estatu espainolak militante euskaldunen aurka darabilen errepresioa gogora ekarri dute, eta nola kazetariak, abokatuak eta abar jomugan dauden. Toturaren erabileraz ere mintzatu dira. Azkenik, preso politikoen dispertsioa eta haien kontrako neurri zorrotzak kontatu dituzte, azpimarratuz frantziar estatuak guzti honetan daukan paper aktiboa,  preso dituen 78 militanteei baldintzapeko askatasuna ukatuz esaterako.

Bertaratutakoek gogora ekarri dute Georges Ibrahimen egoera baita ere, Frantzian preso dagoen munduko preso politiko zaharrenetariko bat. 1984an atxilotua izan zen Parisen eta froga zuzenik gabe militar amerikar baten eta diplomatiko israeldar baten hilketagatik zigortu zuten. 1999tik askatasuna berreskura lezake, baina baldintzapeko askatasuna ukatzen zaio behin eta berriz.  
Esperientzia-elkartruke honen ondorio gisa Estatu-nazioek darabiltzaten errepresio mekanismoen antzekotasuna ondorioztatu dute parte-hartzaileek, eta nola askotan “terrorismo” hitza erabiltzen den errepresio gogorrak justifikatzeko. Honen adibide garbitzat jarri dute Altsasuko gazteen kontrako muntaia poliziala.

Frantziar estatuan errepresioa gorantz doala azpimarratu dute mahainguruan, gobernuaren politikei aurka egiten dietenen kontra eta auzo popularren ordena-soziala mantentzeko helburuarekin. Macronen gobernuaren ordonantzen aurkako mugimendu berri bat sortzen ari den honetan, borrokan dauden herrietatik asko ikasi daitekeela ondorioztatu dute.

 

Pages

S'abonner à Askapena RSS